TRAMWAJ ZWANY PURRŻĄDANIEM

Legenda głosi, że pewnej deszczowej nocy, gdy miasto tętniło jazzem, a tramwaje sunęły po torach niczym duchy przeszłości, Marlon Brando przechadzał się ciemnymi zaułkami Nowego Orleanu. W dłoni trzymał papierosa, a na ramieniu... kota. Ale nie byle jakiego kota. Ten kot miał spojrzenie jak u gangstera, pazur jak brzytwa i charakter nie do okiełznania.

Ludzie szeptali, że to kot, który przyszedł znikąd – tajemniczy włóczęga z talentem do włamywania się do serc i... otwierania lodówek. Jego imię pozostaje tajemnicą, ale wszyscy mówili na niego Purrando. Razem tworzyli duet nie do pokonania – Marlon i Purrando, dwa drapieżniki w miejskiej dżungli.

Gdy Marlon wyłonił się z mgły, trzymając w ramionach Purrando, wyglądał jak bohater opowieści noir, której nigdy nie zapisano. Patrzyli przed siebie, jakby wspólnie wypatrywali przeznaczenia, które od dawna igrało z nimi w niebezpieczną grę.

Czy byli przyjaciółmi? Partnerami w zbrodni? A może po prostu dwoma samotnikami, których los zetknął na wspólnym kursie? To pytanie pozostaje bez odpowiedzi... ale jedno jest pewne – ten kot wiedział więcej, niż powinien.